magna

Èn årtike di Wiktionary.
Potchî a: naiviaedje, cweri

magna [o.n.]

1. åk po magnî. Les ovrîs ndalént l' åmatén tos frisses avou des bagues bén propes, et leu magna padzo leu bresse (G. Mottard). Loukîz a : marinde, briket, magnijhon, magne. F. collation.

2. boke. F. bouche. >> clape ti magna: clô t' gueuye. F. fermes-la.

Etimolodjeye : viebe magnî, cawete -a