Aller au contenu

moenner

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « minare » (avou assaetchance di « moenne »), çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

Prononçaedje

[candjî]

Viebe

[candjî]
Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) moenne
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) moennez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) moennans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) moennnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) moennrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) moennéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) moenne
pårt. erirece (dj’ a, vos av) moenné
Ôtes codjowaedjes sipepieus tåvlea

moenner

Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

I. [v.c.]

  1. aler avou (ene sakî, ene biesse) tot lyi mostrant l' voye.
    • Il a moenné le vatches el pasteure.
    On dit eto: kidure.
    i fåt moenner si tchvå come on l' kinoxhe : i fåt waitî d' fé avou les djins, tot-z acontant leu caractere.
  2. fé avancî comifåt (ene oto, evnd.).
    • I moenne ddja bén l' oto di s' pa.

II. [v. a nén dit coplemint] kidure ene oto. On n' pout nén moenner divant 17 ans.

III. si moenner [v.pr.] si cdure. I n' s' a nén bén moenné, et dvant l' minisse, cobén. F. se conduire, se comporter.

Parintaedje

[candjî]

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

Sinonimeye

[candjî]

kidure