sene

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « signum ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
sene senes

sene o.

  1. mouvmint del mwin, u des ouys, ki mostere u ki rprezinte ene sacwè.
    • I m’ fé sene di vni.
    • Fé l’ sene del croes.
    • El lingaedje des senes.
  2. sacwè k' è mostere ene ôte.
    • Il a falou ratinde les prumîs djoûs d' måss po vey les prumîs senes di rlignaedje, çou k' a amoenné di l' enaiwaedje pattavå, et des grossès aiwes so Houye et so Mouze M. Piette (fråze rifondowe).
  3. (tipografeye) pont di scrijhaedje ki mostere ene dimande, on acertinaedje, evnd.

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : E89 (mins on trouve acseignî)
  1. Nén come mwaisse intrêye, mins dins toplin d’ egzimpes.

Ratournaedjes[candjî]

+ mouvmint
± pol tipografeye

Codjowas[candjî]

sene

  1. indicatif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî, do viebe «  siner ».
  2. suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî, do viebe «  siner ».