spingue

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Wikipedia-logo-en.png Cial, n a des
racsegnes
eciclopedikes so
les spingues
ene sipingue di costri

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Alofômes di s(i)- / (e)s-
Cogne prumrece (dirî V.) Dispotchaedje (dirî C.) Divanceye voyale (dirî C.)
spingue sipingue espingue

Etimolodjeye[candjî]

Acmaxhaedje do bodje «spinula» (pitite sipene) et do bodje «spicula» (pica)

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
spingue spingues

spingue f.

  1. ataetche fwaite d' on ptit fier et d' ene make, po tni des stofes.
    • Dj' a metou ene 'espingue a m' mantche
  2. alene di gorlî.
  3. pîce del blouke d' ene cingue.

Ratourneures[candjî]

  1. make di spingue : tiesse di l' espingue.
  2. spingue di surté : dobe ataetche ki s' ragritche so leye-minme.
  3. cachî après ene espingue dins ene bote di strin : cweri après åk cåzu impossibe a rtrover.
    On dit eto : cweri après ene foye pierdowe e bwès.
  4. ene espingue ås tchveas : pice-tresse.
  5. waitî a ses spingues : riwaitî a ses sôs (esse sipårgnant).

Parintaedje[candjî]

Omofoneye possibe[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

± ataetche fwaite d' on ptit fier et d' ene make
± alene di gorlî Miniauge.gifLoukîz a : alene
± brokete del blouke Miniauge.gifLoukîz a : spinguete