cane

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ershonnants mots : cané, Canê.

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Prononçaedje[candjî]

Etimolodjeye 1[candjî]

Bodje vî francès « cane » (batea, oujhea d' aiwe), lu-minme do tayon-bodje vî francike « kane » (batea).

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
omrin canård canårds
femrin cane canes

cane f.

  1. (oujhea) frumele do canård.
Parintaedje[candjî]

Etimolodjeye 2[candjî]

Tayon-bodje latén « canna » (rozea)

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
cane canes

cane f.

  1. bea baston, kécfeye avou ene pougneye, po roter tot s' aspoyant dsu.
    • Ni m' va nén piede mi bele cane, la.
Mots d’ aplacaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike)

Etimolodjeye 3[candjî]

Tayon-bodje vî francike « kanna » (djusse å betch, cocmwår).

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
cane canes

cane f.

  1. djusse di metå avou on betch po vudî.
    • Elle aveut rnetyî pus d’ troes côps les canes pol laecea, rilavé l’ eddins del glaecire, poli eyet rpoli l’ måbe do contwer, fwait blinker les plateas d’ keuve del balance, et fwait l’ sogne del petite vatche di croye del bårbakene ki t’ åreus dit on vea k’ a deus mames J.-L. Fauconnier, Ène coupe di deûs, p. 125 (fråze rifondowe).
Parintaedje[candjî]

canete

Etimolodjeye 4[candjî]

Tayon-bodje latén « cunus », forcoridjaedje di «kene» («kine»).

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
cane canes

cane f.

  1. (mot a vey avou l’ seke) seke del kimere.
Parintaedje[candjî]
Mots d’ aplacaedje[candjî]

cacane

Variantes typographiques E cisse pådje ci, n’ a pont d’ ratournaedje pol mot. El pôrîz radjouter, s’ i vs plait ? Come çoula, l’ årtike rissereut d’ adrame.

Flag of Italy.svg Itålyin[candjî]

Prononçaedje[candjî]

  • AFE :
    • /ˈkane/

Sustantif[candjî]

cane o

  1. tchén