prumî

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « prume » avou l’ cawete «  »

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
omrin prumî prumîs
femrin prumire prumires

prumî o.

  1. ôre ki corespond å limero onk.
    • Dji so l’ prumî, et twè l’ deujhinme.
    • Neil Armstrong est l’ prumî ome k’ a roté sol leune.
    • Valentina Terechkova est l’ prumire feme k’ a stî dins l’ espåce.
  2. ome foirt capåbe dins on metou dominne.
    • Li djudje di Dinant, c’ est on prumî po kenter, et avou ça, on tiestou d’ Årdinwès. M. Piette (fråze rifondowe).

Mots vijhéns[candjî]

di dvant Djivêye des nombes walons d’ après
zeroyinme prumî deujhinme
0inme 1î 2inme

Ratournaedjes[candjî]

ome foirt capåbe dins on metou dominne

Limerotant addjectif[candjî]

prumî o. (come epitete, todi metou padvant l' no)

singulî pluriyal
omrin prumî prumîs
femrin atribut prumire prumires
femrin epitete
(todi padvant)
prumire prumirès
  1. k’ est dvant tos les ôtes.
    • Il est prumî, mi deujhinme.
    • Il a todi stî prumî a scole. Motî d’ Cînè (fråze rifondowe et rarindjeye).

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

k’ est dvant tos les ôtes