racoulot

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje « coulot », avou l’ betchete « ra- », çou ki dene on mot avou l’ cawete « -ot ».

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
racoulot racoulots

racoulot o.

  1. dierin efant d' ene famile, sovint vnou å monde lontins après les ôtes.
    • C' esteut mi l' racoulot.
    • Çou k' arive sovint, c' est l' pus vî des efants k' est tchoezi come pårén pol racoulot J.-J. Gaziaux (fråze rifondowe).
    • Et vola ki, levant ses ouys, li Djôzef avize si fré, Binjamin, li valet da s' mame: «C' est lu,» dmande-t i, «li racoulot k' vos m' avoz cåzé ? L. Hendschel, Li Djneze (ratournaedje).
    • Gn aveut-st on côp on pôve mônî ki n' aveut ki s' molén, èn ågne et on tchet. Il aveut troes fis. Divant do mori, i fjha les pårts. Li molén å pus vî des valets, l' ågne å deujhinme et l' racoulot åreut don l' tchet P.-H. Thomsin (fråze rifondowe).
  2. (mot des cinsîs) dierin vnant d' ene niyêye (coshets, robetes).
    • Li racoulot a do må do trover ene tete.
  3. pitite coine catcheye e-n ene metowe plaece.
    • Les deus viyès çmintires avou leus tchapeles, leus coulots et leus racoulot J. Bodson (fråze rifondowe).

Parintaedje[candjî]

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Ôtes ortografeyes (avou des sourdants nén rkinoxhous) :
Li mot n’ est nén dins : O4, C65

Ratournaedjes[candjî]

± dierin efant d' ene famile
± dierin vnant d' ene niyêye di coshets
± pitite coine catcheye