aprume

Èn årtike di Wiccionaire.

Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Aplacaedje di : « a » + « prume » ; racuzinåve avou l’ francès « a primes » ; mot cité dins l’ FEW 9 382b.

Prononçaedje[candjî]

Adviebe[candjî]

aprume (nén candjåve)

  1. po cmincî.
  2. al copete di tot.
  3. djusse, seulmint, on pô.
    • I n’ fwait nén froed ; i fwait aprume frisse. — Émile Lempereur (fråze rifondowe).
    • Dji dmora e m tcheyire, dji doirma påjhûlmint,
      Po m' dispierter aprume a shijh eures å matén
      — Édouard Remouchamps, Bultén del Societé d' Lidje, Bulletin de 1858, «w:Li savtî», 77-143 (fråze rifondowe).
  4. (pus stroetmint) (Lîdje) seulmint asteure
    • K' a-t-ele co stou vijhner, po-z esse aprume rivnowe?
      K' e-st i seur k' ele a stou co cakter avå l' rowe
      — Édouard Remouchamps, Bultén del Societé d' Lidje, Bulletin de 1858, « Li savtî », 77-143 (fråze rifondowe).
  5. a pårti di ç’ moumint la.

Sinonimeye[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

po cmincî
al copete di tot
djusse