mancî

Èn årtike di Wiccionaire.
Potchî a: naiviaedje, cweri

Drapea walon Walon

Etimolodjeye et tcherpetaedje

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè å dfwait di l’ etimolodjeye di « mancî », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje

Attention.pngAsteme ! : ci mot ci a on scrijha «an» ki n' si prononce nén a môde di naziåle (çou ki respond a on scrijha Feller «an’»)

Viebe

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj') manceye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) mancîz
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) mançans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) manceynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj') manceyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj') mancive
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj') manceye
pårt. erirece (dj' a, vos av) mancî
Ôtes codjowaedjes come "schoircî"

mancî

  1. v. å coplemint
    1. dire k' on va fé do må a (ene sakî).
      Si l' etrindjir nos vént mancî, waerantixhoz, Diè, nosse patreye! (N. Defrecheux).
      Insi, rén n' vént mancî l' påjhirté d' nos deus payis (L. Hendschel dins "So l' anuti").
    2. dire k' on va pûni (èn efant).
      Li mame a tant mancî avou: «Djel dirè a vosse papa...» (H. Frenay).
      On l' a mancî d' ene dispoûslêye (Motî d' Cînè).
    3. risker do fé do må a (ene sacwè).
      L' eglijhe do 19inme sieke pinséve ki l' muzike foclorike mancive li moråle et on broûléve co les macrales ! (C. Massaux).
  2. v. å coplemint nén direk eployî avou li dvancete
    1. (divant on viebe) bén manker di, risker di.
      Li vint prinda dvins ene aiye et mi ptite avion mança di s' ritourner come ene boûkete (Y. Gendarme).
  3. v. sins coplemint
    1. risker d' ariver.
      C' esteut dedja l' crijhe : l' ovraedje ki caléve, li greve ki mancive, et çou k' on loméve "li margaye des lingaedjes" (P. Renson).
Parintaedje
Sinonimeye

(tos les sinses) mastiner

Pwaire minimom

(graficmint, po «mança») : manca (v. manker)

Ortografeyes

Si vos irîz rnaxhî dins des ôtes motîs, et trover l’ mot « mancî », riherez ciddé li scrijha do mot ki vos î avoz trové, et l’ rahouca do motî el djivêye.

Ratournaedjes

Pårticipe erirece

mancî o.

  1. Pårticipe erirece omrin do viebe "mancî", ki pout esse eployî come addjectif et come sustantif.
Li mame a tant mancî avou: «Djel dirè a vosse papa...» (H. Frenay).

Addjectif

singulî pluriyal
omrin mancî mancîs
femrin padrî manceye manceyes
femrin padvant manceye manceyès

mancî o.

  1. ki pôreut bén aler må, tot cåzant d' ene sacwè.
Mots d' aplacaedje

mancî lingaedje

Pwaire minimom

(graficmint) måssî (sicrît coinreçmint «mansî» /mãsiː/)