fagne

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
Ershonnants mots : Fagne.

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje tîxhon « fanjis » (del fagne).

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
fagne fagnes

fagne f.

  1. frexhe plaece avou des troufires et des sankisses, k’ on-z î passe målåjheymint, sovint metowe so ene plateur al copete d’ ene viye montinne.
    • Gn aveut on spér avå l’ fagne ki s’ pormoennéve e fôme di fabrike.

Ratourneures[candjî]

  1. on boû d’ fagne : onk ki n’ cåze nén.
  2. li fagne Magnan, li fagne Magrite Djandour, li fagne Mariete : nos di des plaeces di Transene.
  3. Mozet-Fagne : no d’ ene plaece di Djalhé.
  4. fagne salrece : plaece k’ on fwait svinter l’ aiwe di mer po rascode li .

Parintaedje[candjî]

Mots d’ aplacaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

fagne
on boû d’ fagne
fagne salrece

Waitîz eto[candjî]

Pweturlin-sintondjès[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

S’ i gn åreut ene sakî ki sepreut cwè å dfwait di l’ etimolodjeye di « fagne », el pout stitchî vaici.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
fagne fagnes

fagne f.

  1. berdouye, gadrouye.
    Egzimpe a radjouter. (Candjî)

Parintaedje[candjî]