copete

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye 1[candjî]

Tayon-bodje latén « cuppa » (cope a boere, divinltins avou on dbout pondant å dzo; å dzeu, cwand elle est rtournêye, vude sol tåve), avou l’ cawete « -ete », adon parint al deujhinme botnire avou l' francès ; mot cité dins l’ FEW 2 155b.

Prononçaedje[candjî]

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
copete copetes

copete f.

  1. pondant dzeu.
    • Al fene copete di l' åbe, gn aveut-st on råskignoû.
    • Li tchet a monté al copete del dresse.
    • Van Impe a-st arivé prumî al copete do Mont Ventoux.
  2. (imådjreçmint) dizeu d' ene cårire, d' ene schålance administrative.
    • Il aveut-st arivé al copete dins l' årmêye.
Ratourneures[candjî]
  1. al copete del schåle
  2. al copete do martchî
  3. al copete do tchena
Parintaedje[candjî]
Mots d’ aplacaedje[candjî]
Sinonimeye[candjî]
Contråve[candjî]

dizo, fond

Ratournaedjes[candjî]
± pondant dzeu

Etimolodjeye 2[candjî]

Bodje «cope», avou l’ cawete « -ete »

Sustantif[candjî]

singulî pluriyal
copete copetes

copete f.

  1. pitite djate sins anse.
  2. (no d’ contnou) çou k' i gn a dvins.
    • Ashidoz vs, mes efants ; tinoz, Mareye, vola ene copete di tchôd cafè. A. Sougnez (fråze rifondowe).
Ratournaedjes[candjî]
copete