veler

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Bodje «vel-» («vea»), avou l’ cawete di codjowaedje « -er »

dalaedje.gif

Viebe[candjî]

veler (1ire troke) (codjowaedje) (v. sins coplemint)

  1. fé s' vea tot djåzant d' ene vatche, d' ene bixhe, evnd.
    • Nosse vatche asmete, ele va veler.
    • Elle est lådje del croejhlire, ele velrè åjheymint.
    • Ele ni velrè nén co cisse nute ci.
    F. vêler, mettre bas.
  2. (imådjreçmint)
    a) esse plin et schirer, tot djåzant d' on saetch.
    • Si t' metes co vint kilos dins ç' saetch la, i velrè.
    On dit eto: bôgyî, siclefer. F. s'éventrer, craquer, se déchirer.
    b) (vî mot d' cinsî) mostrer come on gros vinte et crouler, tot cåzant d' ene tcherêye, d' ene moeye di four.
    • Li moeye a velé. Li tcherêye a velé.
    rl a: waguer. F. s'éventrer, culbuter, crouler, s'affaisser.
    c) aveur si tcherêye k' a croûlé tot djåzant d' on cinsî ki tchereye å four.
    • Dj' a velé avå lès voyes (ramexhné pa J. Haust).
    d) (mot d' texheu) piede ses tours d' fyi, tot djåzant d' ene sipoûlêye.
  3. (rabaxhanmint) fé èn efant, k' a on laid caractere.
    rl a: må-velé.

Parintaedje[candjî]

velêye, velaedje, veleuse