aweure

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

dalaedje.gif Cisse pådje u ci hagnon ci est co a scrire, u a mete d’ adrame. Si vos avoz des cnoxhances so l’ sudjet, vos l’ ploz fé vos-minme.

Sustantif[candjî]

aweure

I. [f.n.]

  1. tchance.
    • Dj' a yeu l' aweure d' ariver a tins.
    • Avou on stoumak come on pan, li pôve båshele ourit co l' foice di fé s' pus bea sorire, et lyi sohaitî boune aweure (F. Nyns).
    rl a: målaweure, awureus, dizawurer.

>> d' aweure : pa tchance.

    • Dji l' a rescontré d' aweure.
    • C' est d' aweure ki çoula a bén tourné.
    rl a: avire.
    F. par hasard, par chance.
  1. parfond plaijhi d' viker.
    • K' on-z est bén di boere on vere åtoû d' ene tåve avou les camaerådes; mins po rsinte ciste aweure la, a-t i mezåjhe di gote? (M. Chinon).
    rl a: bouneur.

II. [f.n.t.pl.] fyis d' Aviedje (pitit créns d' araegne metou inte deus plantes, k' on dit k' i poirtèt tchance). On pinse ki les aweures sont fwaites pa des ptitès araegnes (H. Forir).

Etimolodjeye: latén augurium (sene k' on voet l' avni avou).

Sipårdaedje do mot[candjî]

w. do Levant

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes[candjî]

  • F. chance, aubaine, coup heureux, bonne fortune.
  • F. bonheur.