epoirter

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Do viebe "poirter", avou l’ betchete « e- » d’ endalaedje des viebes.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) epoite
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) epoirtez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) epoirtans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) epoitnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) epoitrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) epoirtéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) epoite
pårt. erirece (dj’ a, vos av) epoirté
Ôtes codjowaedjes come wårder

(viebe å prono) : Miniauge.gifLoukîz a : « s’ epoirter ».

  1. poirter å lon.
    • Divins ses sondjes, i veya vni, dal copete des nûlêyes, on morea feré d' ôr ki l' epoirta d' ene hope J. Mignolet, Li Tchant di m’Tére, p. 70 (fråze rifondowe).
  2. evoyî (ene martchandijhe) foû payis.

Parintaedje[candjî]

(minme sourdant etimolodjike)

Sinonimeye[candjî]

Contråve[candjî]

apoirter

Ratournaedjes[candjî]

poirter å lon
evoyî ene martchandijhe foû payis