goster

Walon (Rifondou)

Etimolodjeye

Tayon-bodje latén « gustare » çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje « -er » des viebes.

Prononçaedje

AFE :
- diferins prononçaedjes : /ɡɔs.ˈte/ /ɡɔs.ˈtɛ/ /ɡus.ˈte/ (oyon O.OU)
- prononçaedje zero-cnoxheu : /ɡɔs.ˈte/
Ricepeures : gos·ter

Viebe

Djin et tins	Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’)	gostêye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs)	gostez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns)	gostans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle)	gostêynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’)	gostêyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’)	gostéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’)	gostêye
pårt. erirece (dj’ a, vos av)	gosté
Ôtes codjowaedjes	come tchicter

goster

(v. sins coplemint) shonner bon (tot djåzant d’ èn amagnî, d’ èn aboere).
- Ça gostêye, li ptit blanc vén ?
- Mins l' pan k' on wangne gostêye si bén … — Joseph Mignolet, Li vôye qui monte, (1933), p.32 (fråze rifondowe).
- Po k' vosse dorêye gostêye bén, todi ecråxhî vosse platene avou do boure. — Marie-José Galloy, (1922-2024), Li dorée â souke di pot divins « Magnèdjes di manèdjes », p.124 (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) sayî (èn amagnî èn aboere di boune cwålité), endè sinte li gosse.
- Gostez mu ces véns d’ Bourgogne ci ; vos m’ è diroz des noveles.
(viebe å coplemint) (tot cåzant å rvier) riçure (ene laide sacwè).
- Les dierins gostêyront do baston. — Arthur Schmitz, On-Ârdènès foû di s’ payis, t. 1, p. 71 (fråze rifondowe).
(viebe å coplemint) (belès-letes) sawourer.
- Li vèye a dès spènes tot parèy
  Qui l’pus bèle dès rôses florèyes,
  Et lès p’tits boneûrs qui n’gostans
  Ni s’lèyèt côper qu’tot nos d’son-n’tant. — Émile Wiket, Fruzions d' cour, p.149.
- S’ il arive k’ a foice di coraedje,
  On gostêye çou k’ esteut l’ avni,
  On n’ oizreut mzurer tant d’ ovraedje
  Avou l’ pô d’ djoye ki dveut avni. — Jules Claskin, « Jules Claskin : Airs di flûte et autres poèmes wallons », édition critique de Maurice Piron, (1956), « Quî sét ?», 1909, p.134 (fråze rifondowe).
- Gostez todi l' plaijhi e pazea di l' oniesté :
  C' est trop deur e s' djonnesse, li djoû k' on doet plorer. — Jean Dessard, D'ine cohe so l'aute, 1939, p.175, Droviez vos-oûy ! (1929) (fråze rifondowe).
(v. sins djin) ahåyî, plaire (tot djåzant d' amagnî).
- Les djonnès feyes ont leus caprices ;
  Li dmeye-tiesse n' elzî pout goster. — François Barillié, Li camarad′ dè l'joie, 1852, Li nute dè Noïé, p.90 (fråze rifondowe).
- Li gloriole des ôtes djamåye ni m’ temtêye,
  Tant k’ dj’ a l’ cour binåjhe, ene crosse mi gostêye ! — Jean Bury, Joyeux rèspleus, (1899), "L’awoureux Colas" (fråze rifondowe).

Parintaedje

Ortografeyes

Divant 1900 :

gosté : E203 ^(lére)
gostez : E212 ^(lére)

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

goster : C9, E1, S0
gostè : C1, C13
gouster : O0, O3, O4

E rfondou walon :

goster : R10 ^(lére)

Li mot n’ est nén dins : O2 (mins on trouve « dèsgouster »)

Ratournaedjes

shonner bon

Espagnol : gustar ^(es)
Francès : goûter ^(fr)

sinte li gosse, sayî

Espagnol : probar ^(es)
Francès : goûter ^(fr)