goster

Èn årtike di Wiccionaire.
Aller à la navigation Aller à la recherche

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « gustare ».

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) gostêye
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) gostez
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) gostans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) gostêynut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) gostêyrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) gostéve
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) gostêye
pårt. erirece (dj’ a, vos av) gosté
Ôtes codjowaedjes come tchicter

goster omrin

  1. (v. sins coplemint) shonner bon (tot djåzant d’ èn amagnî, d’ èn aboere).
    • Ça gostêye, li ptit blanc vén ?
  2. (viebe å coplemint) sayî (èn amagnî èn aboere di boune cwålité), endè sinte li gosse.
    • Gostez mu ces véns d’ Bourgogne ci ; vos m’ è diroz des noveles.
  3. (viebe å coplemint) (tot cåzant å rvier) riçure (ene laide sacwè).

Parintaedje[candjî]

Ortografeyes[candjî]

Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :
Li mot n’ est nén dins : O2 (mins on trouve « dèsgouster »)

Ratournaedjes[candjî]

shonner bon
sinte li gosse, sayî