Aller au contenu

tchestea

Èn årtike di Wiccionaire.

Etimolodjeye

[candjî]

Tayon-bodje latén « castellum » (çou ki dene on mot avou l’ cawete « -ea »); (avou on S latén divnou on toetea e francès).

Prononçaedje

[candjî]

Sustantif

[candjî]
singulî pluriyal
tchestea tchesteas

tchestea omrin

  1. (Istwere) gros bastimint del Moyinådje, retouré di meurs di disfinse, la k' el signeur dimaneut.
  2. (mot do bastimint) gros bastimint, avou des cortis ås fleurs did totåtoû.
    • Li tchestea d' Roumont, so Ôtchamp, fourit basti pås Coppée, des industriyels, diviè 1920.
  3. (mot d’ djeu) sôre di dragon volant.

Ratourneures

[candjî]
  1. fé des tchesteas e l' Espagne, fé des tchesteas e l' air
  2. baron do tchestea d' poûssires : fijheu d' imbaras.
  3. ene måjhon come on tchestea
  4. i våt mî rire dins ene barake ki braire dins on tchestea : i våt mî d' esse pôve et gaiy ki ritche et anoyeus.

Parintaedje

[candjî]

Mots d’ aplacaedje

[candjî]

Mots vijhéns

[candjî]

forturesse

Ortografeyes

[candjî]
Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :

Ratournaedjes

[candjî]
gros bea bastimint
gros bastimint di disfinse el Moyinådje
dragon volant

Waitîz eto

[candjî]

Lijhoz l’ årtike tchestea so Wikipedia