pinde

Èn årtike di Wiccionaire.
Sauter à la navigation Sauter à la recherche
marcote ki pind å meur

Flag of Wallonia.svg Walon (Rifondou)[candjî]

Etimolodjeye[candjî]

Tayon-bodje latén « pendere » (pinde, esse pindou); çou ki dene on mot avou l’ cawete di codjowaedje « -de » des viebes.

Prononçaedje[candjî]

Viebe[candjî]

Djin et tins Codjowa
Cåzant Ind. pr. (dji, dj’) pind
Atôtchî(s) Ind. pr. (vos, vs) pindoz
Cåzants Ind. pr. (nos, ns) pindans
Rwaitants Ind. pr., nam. (i/il, ele/elle) pindnut
Cåzant Ind. fut. (dji, dj’) pindrè
Cåzant D.I.E. (dji, dj’) pindeu
Cåzant Suddj. pr. (ki dji, dj’) pinde
pårt. erirece (dj’ a, vos av) pindou
Ôtes codjowaedjes come ratinde

pinde

  1. (v. å coplemint) ataetchî å hôt (ene sacwè, ene sakî) pa s' pårteye dizeutrinne, et kel pårteye dizotrinne dimeure e l' air.
  2. (v. sins coplemint) dimorer e l' air, ataetchî pa s' pårteye dizeutrinne.

Ratourneures[candjî]

  1. esse pindou å clå, èn nén esse pindou å clå
  2. fé pire ki po pinde
  3. èn nén mete pinde ses lokes a des bassès håyes

Parintaedje[candjî]

Ratournaedjes[candjî]

± ataetchî å hôt pa s' pårteye dizeutrinne

Codjowa[candjî]

pinde

  1. suddjonctif prezintrece, prumire et troejhinme djins do singulî, do viebe «  pinde ».